به گزارش روابط عمومی موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، در نشستی که با حضور مجریان ۲۳ پروژه تحقیقاتی از مراکز و پژوهشکدههای تابعه مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور برگزار شد، گزارشهای جامعی از روند اجرا، اهداف محققشده، خروجیهای بهدستآمده و مسائل اجرایی پروژهها ارائه گردید. این پروژهها در سه گروه تخصصی ژنتیک (۱۳ پروژه)، فرآوردههای بیولوژیک (۵ پروژه) و فرآوری آبزیان (۵ پروژه) دستهبندی شده بودند.
بخش قابل توجهی از پروژهها در این دوره به مراحل اجرایی و دستیابی به خروجیهای مشخص رسیده بودند و برخی دستاوردها در راستای تولید محصول، توسعه دانش فنی و ایجاد زیرساختهای پژوهشی گام برداشتهاند.
در گروه ژنتیک، تمرکز اصلی بر توسعه جمعیتهای سالم قزلآلای رنگینکمان، شناسایی و ارزیابی نشانگرهای ژنتیکی، ایجاد بانک ژن و بررسی ساختار ژنتیکی ذخایر آبزیان بود. نمونهبرداری، استخراج و ارزیابی DNA و ارسال نمونهها برای آزمایشهای مولکولی و ژنومی انجام شده است. همچنین پروژههایی در زمینه ایجاد بانک اسپرم نیز در این گروه اجرا گردید.
در حوزه فرآوردههای بیولوژیک، پروژهها شامل کشت اقتصادی ریزجلبک، استخراج ترکیبات و آنزیمهای زیستی و توسعه فرآوردههای با ارزش افزوده بود. علاوه بر پیشرفت مراحل آزمایشگاهی، مسیر توسعه و کاربردیسازی نتایج نیز در این پروژهها مورد توجه قرار گرفت.
در گروه فرآوری آبزیان، محوریت پروژهها بر استفاده از ضایعات و فرآوری محصولات جانبی آبزیان، تولید ترکیبات و فرآوردههای جدید و کاهش ضایعات بود. برخی از این پروژهها به خروجیهای مشخصی دست یافته و قابلیت تجاری یا کاربردی بودن نتایج آنها گزارش شده است؛ بهویژه در پروژههایی که با هدف کاهش ضایعات و ایجاد ارزش افزوده از بخشهای مختلف آبزیان اجرا میشوند.
یکی از محورهای مهم مطرحشده در این نشست، بررسی موانع اجرایی پروژهها بود. مجریان، مسائلی چون تأخیر در تخصیص اعتبارات، افزایش هزینههای مواد و تجهیزات، نوسانات قیمت و محدودیت دسترسی به امکانات و مواد مورد نیاز را از مهمترین چالشها برشمردند. در مقابل، راهکارهایی نظیر تأمین بهموقع اعتبار، تجهیز امکانات مورد نیاز و تناسبسازی حجم نمونهها و روش اجرای پروژه با منابع در دسترس پیشنهاد گردید.
در پایان این نشست، هفت پروژه برای ورود به فرآیند ثبت موقت تا پایان سال ۱۴۰۵ تعیین شدند. همچنین بر ضرورت توجه بیشتر به نیاز بهرهبرداران و تقویت ارتباط میان نتایج پژوهشی و نیازهای واقعی بخش تأکید شد. استفاده از ظرفیت بخش خصوصی و شرکتهای دانشبنیان، بهویژه برای تکمیل و توسعه دانش فنی و تجاریسازی نتایج پژوهش، از دیگر محورهای مورد تأکید بود.