با هدف تقویت مدیریت صید و حفاظت از ذخایر آبزی
پراکنش مکانی ماهیان سطحزی خلیج فارس در صیدگاههای مهم بررسی میشود
پروژه پژوهشی بررسی پراکنش مکانی ماهیان سطحزی ریز و درشت خلیج فارس با تمرکز بر صیدگاههای مهم استانهای هرمزگان، بوشهر و خوزستان، با هدف شناسایی الگوی پراکنش، ترکیب گونهای و عوامل مؤثر بر تراکم این آبزیان در پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان در حال اجراست.
به گزارش روابط عمومی پژوهشکده اکولوژی خلیج فارس و دریای عمان، پروژه پژوهشی «بررسی پراکنش مکانی ماهیان سطحزی ریز شامل ساردین، موتو ماهی و تونماهیان کرانهای در خلیج فارس با تأکید بر مراکز صیادگاهی» با هدف دستیابی به شناخت دقیقتر از وضعیت پراکنش و صید این گروه از آبزیان در حال اجراست.
این طرح با توجه به اهمیت اقتصادی و زیستمحیطی ماهیان سطحزی و نقش آنها در پویایی اکوسیستم دریایی و تأمین معیشت جوامع صیادی، تغییرات مکانی و زمانی صید ماهیان سطحزی ریز و درشت، ترکیب گونهای و عوامل محیطی مؤثر بر تراکم و پراکنش آنها را بررسی میکند.
در ادامه اجرای این پروژه، گشت پژوهشی از ۲۹ مرداد تا ۱۱ شهریور ۱۴۰۵ با هدف پایش و جمعآوری دادههای میدانی از صیدگاهها و مراکز اصلی صید در استانهای هرمزگان، بوشهر و خوزستان انجام شد.
در این گشت پژوهشی، اطلاعات مرتبط با میزان و نوع صید، گونههای آبزی، موقعیت مکانی، زمان و روش صید و سایر دادههای مورد نیاز پروژه جمعآوری و بررسی شد.
گونههای هدف این پژوهش شامل ماهیان سطحزی ریز از جمله موتو و ساردینماهیان و ماهیان سطحزی درشت کرانهای از جمله هوور، زرده، تون منقوش، شیر و قباد است.
بررسی تغییرات مکانی و زمانی صید ماهیان سطحزی، مطالعه ترکیب گونهای، شناسایی عوامل زیستمحیطی مؤثر بر پراکنش و تراکم آبزیان و تعیین مناطق حساس و آسیبپذیر در برابر افزایش فشار صیادی از مهمترین اهداف این پروژه به شمار میرود.
بر اساس این گزارش، دستیابی به تصویری دقیق از پراکنش و زیستگاه ماهیان سطحزی در خلیج فارس میتواند مبنایی برای تصمیمگیری علمی در حوزه مدیریت صید، حفاظت از ذخایر آبزی و بهرهبرداری پایدار از منابع شیلاتی باشد.
نتایج این پژوهش همچنین میتواند با کمک به شناسایی مناطق دارای اهمیت برای ذخایر ماهیان سطحزی، زمینه بهبود سیاستهای مدیریت صید، افزایش بهرهوری منابع شیلاتی و حمایت از معیشت جوامع صیادی منطقه را فراهم کند.
اجرای این پروژه از دیماه ۱۴۰۴ آغاز شده و برای مدت یک سال و شش ماه برنامهریزی شده است.
