محقق مرکز تحقیقات ایلام نسبت به خطر کزاز علفی در مراتع بهاره هشدار داد

روز انتقال یافته‌های تحقیقاتی مدیریت تغذیه دام در فصل گذار در سیروان برگزار شد
۱۸ بهمن ۱۴۰۴ | ۱۳:۱۶ کد : ۱۰۴۷۸ اخبار مراکز
تعداد بازدید:۳۵
سارا منتیان در این برنامه آموزشی با اشاره به افزایش بروز برخی اختلالات متابولیکی در فصل بهار، گفت: کزاز علفی یا هیپومنیزیمی یکی از بیماری‌های شایع و خطرناک گوسفندان در مراتع تازه‌روییده بهاره است که در اثر برهم خوردن تعادل منیزیم، کلسیم و پتاسیم در بدن دام بروز می‌کند.
محقق مرکز تحقیقات ایلام نسبت به خطر کزاز علفی در مراتع بهاره هشدار داد

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، روز انتقال یافته‌های تحقیقاتی با محوریت «مدیریت تغذیه دام در انتهای زمستان و اوایل بهار» با ارائه سارا منتیان، محقق بخش علوم دامی مرکز تحقیقات، آموزش کشاورزی ایلام، در روستای چم‌روته شهرستان سیروان و با حضور دامداران منطقه برگزار شد.

سارا منتیان در این برنامه آموزشی با اشاره به افزایش بروز برخی اختلالات متابولیکی در فصل بهار، گفت: کزاز علفی یا هیپومنیزیمی یکی از بیماری‌های شایع و خطرناک گوسفندان در مراتع تازه‌روییده بهاره است که در اثر برهم خوردن تعادل منیزیم، کلسیم و پتاسیم در بدن دام بروز می‌کند.

وی افزود: در اوایل بهار، به‌دلیل پایین بودن منیزیم علوفه‌های جوان، بالا بودن پتاسیم و نیتروژن در مراتع و همچنین آبدار و کم‌فیبر بودن گیاهان، جذب منیزیم در شکمبه کاهش یافته و دام به‌ویژه گوسفندان شیرده و مسن‌تر در معرض خطر بیشتری قرار می‌گیرند. این محقق علوم دامی با تأکید بر اهمیت پیشگیری، تصریح کرد: استفاده از مکمل‌های منیزیم، آجرهای لیسیدنی غنی از Mg، دادن علوفه خشک پیش از ورود دام به مرتع، پرهیز از کوددهی بی‌رویه نیتروژنه و پتاسیمی و جلوگیری از چرا در ساعات اولیه صبح از مهم‌ترین راهکارهای کنترل کزاز علفی در مراتع بهاره است.

منتیان در بخش دیگری از سخنان خود، به تفاوت نیازهای تغذیه‌ای دام‌های پرواری، میش‌های خشک، آبستن و شیرده اشاره کرد و گفت: طی دوره پروار، جیره باید متناسب با وزن زنده، مرحله رشد و هدف افزایش وزن تنظیم شود و در بره‌های پرواری نژاد کردی، تأمین انرژی و پروتئین کافی نقش تعیین‌کننده‌ای در دستیابی به رشد مطلوب دارد.

وی دو ماه پایانی آبستنی را حساس‌ترین دوره تغذیه‌ای گوسفند دانست و افزود: در این دوره حدود ۷۰ درصد رشد جنین اتفاق می‌افتد، در حالی‌ که مصرف ماده خشک کاهش می‌یابد؛ بنابراین جیره باید غلیظ‌تر، پرانرژی‌تر و با پروتئین بالاتر نسبت به دوره نگهداری تنظیم شود.

این محقق همچنین دوره شیردهی را حیاتی‌ترین مرحله تغذیه‌ای معرفی کرد و خاطرنشان ساخت: در اوایل شیردهی، نیاز انرژی و پروتئین دام از دوران آبستنی نیز بالاتر است و کمبود تغذیه‌ای در این مرحله می‌تواند منجر به کاهش تولید شیر، افت وزن بدن و اختلال در باروری دوره بعد شود.

در پایان این برنامه، دامداران حاضر ضمن طرح پرسش‌های تخصصی، با اصول عملی مدیریت تغذیه دام در فصل گذار زمستان به بهار آشنا شدند و بر نقش آموزش‌های میدانی در کاهش تلفات و افزایش بهره‌وری واحدهای دامی تاکید شد.

آخرین ویرایش ۱۸ بهمن ۱۴۰۴

اخبار مرتبط