لزوم جایگزینی ۲۵ درصدی سالانه میش‌ها برای افزایش بهره‌وری

به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان ایلام، روز انتقال یافته تحقیقاتی با موضوع «استراتژی‌های علمی حذف و جایگزینی میش در گله» روز گذشته در شهرستان هلیلان برگزار شد.

در این نشست تخصصی که با حضور دامداران، کارشناسان و محققان بخش دامپروری برگزار گردید، بر لزوم به کارگیری اصول مدرن مدیریت گله برای افزایش راندمان تولید و سودآوری اقتصادی تأکید شد.

جواد احمدپناه، عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات و مدرس این کارگاه، با بیان اینکه مدیریت سنتی گله پاسخگوی نیازهای اقتصادی امروز نیست، اظهار داشت: «برای داشتن گله‌ای سالم، پربازده و اقتصادی، باید برنامه‌ای مدون برای حذف دام‌های کم‌بازده و جایگزینی آن‌ها با ژن‌های برتر داشته باشیم. بر اساس مطالعات، سالانه باید ۲۵ درصد از میش‌های گله بر اساس معیارهای دقیق حذف و با بره‌های ماده جوان و باکیفیت جایگزین شوند.»

این مقام مسئول در تشریح مهم‌ترین معیارهای حذف میش از گله افزود: خروج از چرخه اقتصادی: میش‌های مسن که بازدهی کافی ندارند. ناباروری: میش‌هایی که در دوره‌های متوالی قسر می‌مانند (آبستن نمی‌شوند). مشکلات سلامتی و تولیدمثلی: دام‌های مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند ورم پستان، سخت‌زایی یا سایر عوارضی که هزینه درمان بالا و بازدهی پایینی دارند. کاهش راندمان تولیدمثل: میش‌های تک‌قلوزا، آن‌هایی که بره خود را نمی‌پذیرند و نیز دام‌هایی با کارتیه‌های نامناسب پستان و تولید شیر کم که رشد بره را تحت تأثیر قرار می‌دهد. رییس بخش علوم دامی مرکز تحقیقات در ادامه به ویژگی‌های ایده‌آل بره‌های ماده برای ورود به گله پرداخت و تصریح کرد: بره‌های جایگزین باید از سرعت رشد خوبی برخوردار بوده، دارای پوزه‌ای متناسب برای چرای مطلوب و پستانی سالم و از نظر ساختاری مناسب برای شیردهی باشند. همچنین کوچک بودن دنبه یک امتیاز مهم است، چرا که دنبه بزرگ با کاهش نرخ باروری و بره‌زایی مرتبط است.

وی انتخاب بره‌های متولد شده از مادران دوقلوزا را به عنوان شاخصی برای پتانسیل ژنتیکی مطلوب دانست. عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات با هشدار درباره عواقب غفلت از مسائل ژنتیکی، خاطرنشان کرد: بره‌های دارای نقایص مادرزادی آشکار و نیز بره‌های حاصل از آمیزش‌های فامیلی که همخونی بالایی دارند، باید به طور قطع از گله حذف شوند. این اقدام پیشگیرانه، سلامت و قدرت زنجیره تولید را در بلندمدت حفظ کرده و از بروز مشکلات ژنتیکی پرهزینه در آینده جلوگیری می‌کند.

بر اساس این گزارش، این کارگاه مورد استقبال دامداران منطقه قرار گرفت. بسیاری از شرکت‌کنندگان، نیاز مبرم به برگزاری مستمر چنین دوره‌های کاربردی را مطرح کرده و بر نقش آن در روزآمدسازی دانش و مهارت‌های عملی جامعه دامداران تأکید کردند.