پایش و بررسی گونه های مقاوم به شوری در تالاب بین المللی هامون
محققان بخش منابع طبیعی و آبخیزداری مرکز، در راستای ارزیابی وضعیت پوشش گیاهی، گونههای شورپسند و مقاوم به شوری خاک را در تالاب بینالمللی هامون مورد پایش و بررسی قرار دادند.
تالاب هامون به عنوان یکی از ارزشمندترین زیستگاههای طبیعی منطقه سیستان، نقش مهمی در حفظ تعادل اکولوژیکی، تنوع زیستی و کاهش اثرات بیابانزایی ایفا میکند.
با توجه به خشکیدگی بسترهای تالاب و گسترش اراضی شور، این مناطق به یکی از کانونهای اصلی تولید گرد و غبار و تشدید طوفانهای ناشی از بادهای ۱۲۰ روزه سیستان تبدیل شدهاند.
از اینرو، شناسایی و پایش گونههای گیاهی مقاوم به شوری، گامی مؤثر در مدیریت پایدار اراضی، کنترل فرسایش بادی، مهار بیابانزایی و کاهش مخاطرات زیستمحیطی منطقه به شمار میرود.
به گزارش روابط عمومی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی سیستان، محققین بخش منابع طبیعی و آبخیزداری مرکز، وضعیت پوشش گیاهی گونه های شور پسند تالاب بین المللی هامون را مورد بررسی و پایش قرار دادند.
در واقع تالاب بین المللی هامون جزء مهم ترین و با ارزش ترین زیستگاه طبیعی در منطقه خشک سیستان محسوب میشود .
بسنرهای خشکیده و بالاخص اراضی شور و پف کرده تالاب هامون به علت فرسایش بادی و وقوع طوفان های سهمگین ناشی از وزش بادهای موسمی ۱۲۰ روزه از اصلی ترین منابع برداشت و تامین گرد و غبار در منطقه سیستان به شمار میاید. اما پایش و بررسی وضعیت گونه های مقاوم به شوری خاک برای مدیریت زمین ، کنترل و مهار بیابان زایی در منطقه ضروری میباشد .
