تولید برنج با آب دریا!
به گزارش روابط عمومی مرکز ملی تحقیقات شوری، گاها خبرها و کلیپ‌هایی مبنی بر تولید برنج با آب دریا و یا کاشت برنج در بیابان‌های برخی کشورهای عربی با آب دریا در این مناطق منتشر می‌گردد. واقعیت چیست؟ آنچه از مطالعات انجام شده در مرکز ملی تحقیقات شوری و سایر منابع داخلی و خارجی بدست می‌آید این است که برنج در مجموع گیاه نسبتاً حساس به شوری می‌باشد. آستانه تحمل به شوری برنج ۳ دسی‌زیمنس بر متر بر اساس شوری آب خاک با یک شیب تند ۱۲ درصدی است. اما سؤال مهم‌تر این است که؛ حداکثر شوری آب آبیاری که یک ژنوتیپ برنج می‌تواند در آن، عملکرد اقتصادی داشته باشد، چقدر است؟ نتایج نشان می‌دهد که برخی ارقام و ژنوتیپ‌های برنج می‌توانند شوری حدود ۶-۸ دسی‌زیمنس بر متر و در شرایط خاص حتی کمی بیشتر را تحمل کنند. اما نکته مهم این است که این میزان شوری با متوسط شوری آب دریا که در حدود ۴۵ دسی‌زیمنس بر متر است فاصله زیادی دارد. در مطالعات استفاده از آب دریا در برنج معمولا آب دریا ابتدا با روش‌هایی مانند نمک‌زدایی، شیرین شده و یا با اختلاط با آب شیرین، میزان شوری آب را تا زیر ۱۰ دسی‌زیمنس بر متر کاهش یافته است. موضوعی که به اشتباه کشت مستقیم برنج با آب دریا را در ذهن تداعی نموده است. در حال حاضر هیچکدام از گیاهان زراعی قادر به تحمل آب دریا نیستند. در بین شورزیست‌های امیدبخش نیز تنها برخی گونه‌ها مانند گیاه سالیکورنیا می‌تواند در متوسط شوری آب دریا تولید اقتصادی داشته باشد. تولید برنج در شرایط شور می‌تواند با انتخاب ارقام تجاری سازگار به شرایط شور منطقه در تلفیقی از کاربرد مدیریت‌های به‌زراعی بهبود یابد.
نظر شما :